Herry Blanche

In mei en juni 2013 verbleef ik in de artist-in-residence KiK en deed ik onderzoek naar de mogelijkheid om mijn verlangens een lichaam te geven. Dit deed ik in samenwerking met verschillende kunstenaars, die vanuit hun eigen discipline reageerden op het onderzoek. De finissage was op zondag 30 juni.

Twee maanden lang deed ik onderzoek naar het perfecte lichaam van de kunstenaar. Uit het onderzoek zijn in totaal een achttal werken ontstaan die tezamen iets over de ideale kunstenaar vertellen. Zoals Frankenstein naar het ideale lichaam zocht zo poogde ik samen met andere kunstenaars de verschillende onderdelen van het lichaam een vorm te geven.

Met mijn vader en cineast Peter van Houten maakte ik een werk over handen, geïnspireerd op het schoonheidsideaal uit de 16de eeuw. We filmden handen die later werken uitgerekt tot lange, elegante vingers die langzaam lijken te bewegen.

In een ander werk staat de handeling van de kunstenaar centraal. Met beeldend kunstenaar Saskia Laurant ontwikkelde ik een ritueel waarbij 3.000 diaraampjes systematisch in een patroon op de grond werden gelegd. Van andere diaraampjes werden later maskers gemaakt die ik met performance kunstenares Kim de Weijer droeg. De hoge maskers, geïnspireerd op de films van de Italiaanse filmer Pasolini, vallen in de performance langzaam uit elkaar, waarna de twee kunstenaars roerloos tegenover elkaar blijven staan.

De taal van de ideale kunstenaar werd ook onderzocht samen met dichter en schrijver Jaap Robben. In het audio-werk wordt echter amper taal gebruikt, maar zijn alleen klanken te horen die een ruimte beschrijven. Met de koptelefoon op kan de bezoeker langs de muren in de kelder van KiK lopen en luisteren naar hoe de kunstenaars de muren in klanken vertaalden.

Daarnaast kwam de houding van de kunstenaar aan bod. Met fotograaf Appie Bood maakte ik een installatie van negen diaprojectors waarop wij zelf te zien zijn. Het werk gaat over de manier waarop je je tot een ander kan verhouden: je kan iemand afstoten of juist weerspiegelen. De installatie is zo opgesteld dat de bezoekers door de beelden heen moeten lopen en zich zo ook lichamelijk verhouden tot het werk.

In de tentoonstelling is een kolom te zien van wol, gemaakt in samenwerking met ontwerpster Judith van der Velden. Dagenlang heeft hier een groep vrijwilligers aan gewerkt, om al de draden wol één voor één te kopen aan een raster: in totaal 13 kilometer wol. Uiteindelijk is het werk een vertaling van het aantal haren op 10cm2  hoofdhuid.

Tot slot is de ideale kunstenaar ook te ruiken. Na een onderzoek in Kolderveen en omstreken bleek men voornamelijk te vinden dat de ideale kunstenaar ruikt naar zweet, hout en verf. Van deze geuren heeft Jorg Hempenius, geurkunstenaar, een parfum ontwikkeld, die te bestellen is via deze site. Interesse? Stuur me dan een mailtje.

De expositie in KiK in Kolderveen was te zien van 1 mei t/m 30 juni 2013. Finissage zondag 30 juni, 17.00 uur.

  

IMG_3850herry7herry4IMG_4503herry_05IMG_4597IMG_4554IMG_4206IMG_4531