Ploeterende Ouders
Niemand weet precies hoe het moet. En misschien is dat wel het mooiste uitgangspunt voor het ouderschap. Samen met de Bond van Ploeterende Ouders vier ik het ploeteren, twijfelen, proberen en soms compleet mislukken dat bij opvoeden hoort. Niet door ouders te vertellen hoe het beter moet, maar door ruimte te maken voor humor, herkenning en ontmoeting.
Binnen de Bond richt ik me vooral op het bedenken en maken van ervaringen voor ploeterende ouders. Van interactieve ouderavonden, installaties en ludieke acties tot activiteiten waarin ouders samen met hun kinderen kunnen spelen, praten of even lekker relativeren. Zo maken we bijvoorbeeld een ‘ploeterpad’, de ‘driftbui experience’ en andere ervaringen die het ouderschap niet als probleem benaderen, maar als iets wat we samen mogen onderzoeken én vieren.
Voor de Bond maakte ik ook het Standbeeld van de Ploeterende Ouders: een ode aan alle ouders die iedere dag opnieuw hun best doen, zonder precies te weten of ze het goed doen. Het standbeeld reist langs scholen en andere plekken en zet juist niet de perfecte ouder op een voetstuk, maar de zoekende, twijfelende en ploeterende ouder. Het beeld is ontworpen in samenwerking met 81 kinderen en hoe zij hun ouders zien.
